เรื่องสั้น ยามเมื่อฟ�

[peeter]

ยามเมื่อฟ้าเปลี่ยนสี(ฟ้าหลังฝน)

ผมก้มหน้ามองดูเม็ดฝนตกลงสู่พื้นคอนกรีต ที่ทอดยาวออกไปจนถึงถนนเส้นหลักหน้ามหา’ลัยตอนนี้ผมอยู่ปี3 มหา’ลัยมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งย่านชานเมือง..........ผมถูกเลี้ยงดูเหมือนเด็กชาวเมืองทั่วๆไป ซึ่งมันทำให้ผมเข้มแข็ง และรู้จักค่าของคน แต่ในใจผมนั้นใครจะรู้ มันอ่อนแอ อ่อนแรงเสียเหลือเกิน มันเหมือนอยู่โดดเดี่ยว มันเหมือนไม่มีใครเห็นความสำคัญของเรา แต่นั้นมันเป็นเพียงความรู้สึกลึกๆของผมเท่านั้น บางครั้งมันอาจจะดูเศร้า เหงา โดดเดี่ยวบ้าง แต่ผมก็ยังอยู่ได้ด้วยการมีเพื่อน และเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมมีกำลังใจ และเพื่อนจะเป็นกำลังใจที่ดีที่สุดของผม จนกระทั้งผมเรียนจบและได้ทำงาน ผมได้ทำงานกับบริษัท ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง มันเป็นประสบการณ์ครั้งแรกของการเรียนรู้ ในการรับผิดชอบหน้าที่ของเราที่ได้รับมอบหมายมาให้ดีที่สุด ผมทำตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบัญชี สำนักผู้บริหารระดับสูง ผมทำงานที่นี่อย่างมีความสุขสนุกกับงาน แล้วเรื่องตื่นเต้นก็บังเกิดขึ้นระหว่างความรัก ที่เป็นความรักที่ผมก็ไม่รู้ตัวมาก่อนเช่นกัน มันเป็นความรักที่หวาน ที่เข้มข้น ที่หลายๆคู่ อาจแอบอิจฉาผมก็ได้ เรื่องราวจะเป็นอย่างไร โปรดติดตามได้ใน “ยามเมื่อฟ้าเปลี่ยนสี”(ฟ้าหลังฝน)

ตอนที่ 1
วันนี้วันที่ฟ้าเปลี่ยนสีก็มาเปลี่ยนชีวิต ผม...ภูริ อิสระภักดีกุล ผมได้พบกับชายคนหนึ่งซึ่งทำงานอยู่คนละแผนกกับผม ซึ่งเป็นหัวหน้าแผนกเทคนิค ชื่อคุณกฤษณะ ผมจะเรียกเขาว่าคุณต้น ตอนแรกผมก็ไม่รู้จักคุณต้นเป็นการส่วนตัวหรอกนะครับ บังเอิญมีอยู่วันหนึ่งผมนั่งทานข้าวกับเพื่อนๆรุ่นน้อง มีจอย หญิง โบว์ และจอน อยู่ๆ คุณต้นก็เข้ามาขอนั่งร่วมโต๊ะด้วย คุณต้นเขารู้จักกับจอยและหญิง คุณต้นทักทายกับทั้งสองคน “สวัสดีครับน้องจอย น้องหญิง ขอผมนั่งด้วยคนนะครับ” โบว์ตอบไปทันทีว่า มีที่หรือเปล่าล่ะ ถ้ามีก็เชิญค่ะ เพราะห้องอาหารไม่ได้มีใครเป็นเจ้าของ ผมมองหน้าโบว์ เขากับตอบผมว่า มองหน้าโบว์ทำไมเหรอ หรือพี่เตอร์เป็นเจ้าของ ผมรีบตอบ เชิญครับ ไม่มีใครนั่งหรอกครับ แต่กับทำให้โบว์ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ จอนพูดขึ้นมาบ้างว่า โบว์เธอเป็นอะไรไปเหรอ เมื่อสักครู่เธอยังอารมณ์ดีอยู่เลยนะ หรือเป็นเพราะพี่ต้นที่มานั่งร่วมโต๊ะด้วยเหรอ โบว์บอกเปล่า เพียงแต่ไม่ค่อยสนิทใจก็เท่านั้น
ผมมองหน้าคุณต้น เขาก็ไม่ได้ติดใจอะไรกับคำพูดของโบว์ แต่กับหันไปทักทายหญิงกับจอย ไม่ได้พบกันนานนะ หญิงกับจอยก็ทักทายไป สวัสดีค่ะ พี่ต้นสบายดีนะคะ
พี่ต้นคะ นี่จอนค่ะ เป็นหัวหน้าบัญชีค่ะ สวัสดีครับ เช่นกันครับ และนี่พี่เตอร์ค่ะ พี่เตอร์นี่พี่ต้นเป็นหัวหน้าแผนกเทคนิค สวัสดีครับ เช่นกันครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณภูริ
ผมตกใจ..จนหน้าแดงเพราะอยู่ๆเขาเอ่ยชื่อผมมาเต็มยศเลย เอ่อ..คุณรู้จักผมด้วยเหรอครับ คุณต้นบอกทำไมจะไม่รู้จักล่ะครับคนเก่งๆ และแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ทุกเรื่องเช่นคุณ และแถมแก้ปัญหาเรื่องเทคนิคแทนผมด้วยบ้างครั้ง ที่สำคัญลูกน้องรักมากขนาดนั้น
เขารู้เกี่ยวกับผมแทบจะทุกเรื่อง ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เขาถึงได้รู้เรื่องเกี่ยวกับงานและเรื่องส่วนตัวของผม และทำไมเขาถึงได้เข้ามานั่งร่วมโต๊ะกับผมด้วย เพราะโต๊ะที่ว่างอยู่ก็มีตั้งหลายที่ หรืออาจจะเป็นเพราะว่า หญิง กับ จอยหรือเปล่า เพราะสองคนนี้เขาหน้าตาดี น่ารัก และก็พูดจาไพรเราะ และเขาจะรู้จักกับคุณต้นด้วย ส่วนโบว์เขาจะเป็นคนห้าวๆ เหมือนผู้ชาย แต่เขาไม่ใช่ทอมนะครับ เขาจะรักเพื่อนๆมาก เวลาเพื่อนๆมีปัญหาอะไรโบว์นี่แหละที่จะเป็นคนคอยให้คำปรึกษาเขาช่วยเพื่อนได้เยอะครับ
วันนี้รู้สึกโบว์จะทานข้าวไม่ค่อยอร่อย ส่วนผมและ หญิง จอย จอน วันนี้รู้สึกจะทานข้าวอร่อยเป็นพิเศษ คุณต้นเป็นคนที่หน้าตาจัดว่าหล่อแบบอาตี๋ ตาชั้นเดียว คิ้วเข้มๆ ปากแดง จมูกโด่ง ผิวขาวหน้าใส ผู้หญิงบางคนต้องอายเลยครับ เพราะคุณต้นเขาสำอางค์มากๆ แต่งตัวต้องเนี๊ยบเท่าที่สังเกตดู
เราทานข้าวกันเสร็จก็เดินออกจากห้องอาหาร คุณต้นเดินตามหลังผมมา และกระซิบข้างหูผมว่า “ขอเบอร์มือถือได้ไหม” ทำเอาผมงงมากๆ ทำไมเขาถึงได้เอ่ยขอเบอร์มือถือผม
และจอนได้ยินเขาทำท่าทีไม่พอใจ “เตอร์ผมขอตัวก่อนนะ” ไปหญิง จอย โบว์ ไปซื้อผลไม้กัน หญิงผิดสังเกต เลยถามจอนเธอเป็นอะไรไปอีกคนล่ะ “เปล่าไม่มีอะไรแค่ฉันหมั่นไส้คนบางคน”
หญิงงง หันมาคุยกับจอย เฮ้ย...จอย เธอว่าจอนมันหึงพี่เตอร์หรือเปล่า
หึงเรื่องอะไร จอยตอบ
ก็พี่ต้นเขามานั่งทานข้าวและก็พูดคุย ดูถูกคอกับพี่เตอร์มากเลยนะ นี่เธอไม่สงสัยบ้างเลยเหรอจอย
อ้าว...เหรอ แต่พี่ต้นเขาไม่ใช่เกย์นี่ เอ...หรือว่าใช่ เพราะฉันก็ไม่เคยเห็นพี่ต้นจีบผู้หญิงเลยนะ
นั่นสิจอย หญิงตอบ แต่ถ้าเป็นจริงๆ ฉันเสียดายแย่ นี่คุณหญิงขา คุณก็แอบปลื้มพี่ต้นเหมือนกันเหรอ
ยัยบ้า...!! พูดอะไรของเธอนะจอย เดี๋ยวคนอื่นได้ยินฉันเสียหายนะยะ
น่านะ....ฉันพูดเล่น
จอน...จอน...นี่เดี๋ยว..เธอจะรีบเดินไปไหนของนายนะ รถผลไม้เขาไม่ไปไหนหรอก รอพวกฉันด้วยสิ จอนฉันถามหน่อยสิ
ฉันรู้นะ ว่านายชอบพี่เตอร์ แล้วนี่นายบอกพี่เตอร์หรือเปล่า ว่านายน่ะชอบพี่เขา
นี่พวกเธอรู้เหรอ
จอนนายคบกับพวกฉันก็นานแล้วนะ มีเหรอเพื่อนมีอะไรในใจพวกฉันจะไม่รู้
แต่เธอห้ามไปบอกพี่เตอร์นะ หญิง จอย ฉันขอร้อง เพราะฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าพี่เตอร์เขาเป็นเหมือนฉันหรือเปล่า
อึม..ได้เพื่อน ว่าแต่เธอหึงพี่เตอร์กับพี่ต้นเหรอ
นี่...ถ้าเป็นเธอสองคน เธอจะทำไง ฉันถามเธอหน่อย
เอ่อ....นะ ฉันเข้าใจนายนะจอน ทำไมนายไม่หาโอกาสบอกหรือคุยกับพี่เตอร์ให้รู้เรื่องไปเลยล่ะ
บอกว่า “ฉันรักพี่เขานี่นะ”เธอจะบ้าเหรอ ถ้าพี่เขาไม่ใช่เป็นแบบฉัน เธอจะให้ฉันเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
จอนแต่ฉันว่าพี่เตอร์เขาก็รู้นะว่านายรักเขา ไม่งั้นเขาไม่ไปส่งนายที่บ้านหรอก
ใช่ๆๆ ....นี่พวกเธอรู้ด้วยเหรอ ว่าพี่เตอร์ไปส่งฉันที่บ้าน แต่มันไม่มีอะไรนะ มันเป็นเรื่องบังเอิญก็เท่านั้น
เธอแน่ใจเหรอว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ
เอ่อ....นี่พวกเธออย่าไปเล่าให้ใครฟังนะ เดี๋ยวพี่เตอร์จะเสียหายได้นะ ฉันไม่สบายใจ เพราะฉันสังเกดดูเหมือนทุกคนจะมองพี่เตอร์แปลกๆ
จอน....เธออย่าคิดมากน่านะ ทุกคนรักพี่เตอร์ทั้งนั้น ถึงพี่เตอร์จะเป็นเกย์ ฉันก็ยังเชื่อว่าทุกคนก็จะยังรัก พี่เตอร์เหมือนเดิม เพราะนั้นเป็นเรื่องส่วนตัวของพี่เขาและก็ไม่ได้ทำให้งานพี่เขาเสียหายนี่นา นายคิดมากไปหรือเปล่าจอน
ไม่รู้สิ ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเปิดเผยกัน
นายก็คิดมากไปได้ ไปกันเถอะ ซื้อเสร็จหรือยังจะได้ขึ้นแผนกจะหมดเวลาแล้วนะ
อ้าว...ซื้อกันเสร็จแล้วเหรอ
ค่ะพี่เตอร์ พี่ต้นคุยอะไรกับพี่เตอร์เหรอ
เปล่าก็ไม่มีอะไรนะ ก็เรื่องงานบ้าง เรื่องทั่วๆไปน่ะ
หญิงกับจอยถาม อึมเหรอค่ะ
ใช่ทำไมเหรอ
เปล่าๆค่ะ ไม่มีอะไร
จอนครับ ซื้อเผื่อผมด้วยหรือเปล่าครับ
เอ่อ..ซื้อครับ
ขอบคุณนะครับ คุณรู้ใจผมทุกอย่างเลยนะ รู้แม้กระทั้งผมชอบทานฝรั่ง
พี่เตอร์ไม่รู้อะไร
อะไรเหรอ จอย
จอย...เธอจะพูดอะไรนะ
เอ่อ....ไม่มีอะไรนี่จอน ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย
มีอะไรเหรอจอย หญิง
บเอ่อ...ไม่มีอะไรครับ
จอยหญิงว่าไง...เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ
จอนครับวันนี้ผมคงจะไม่ได้กลับพร้อมคุณนะครับ
ทำไมหรือครับ
พอดีผมมีประชุมช่วงเย็น วันนี้คุณกลับเองนะครับ
เอ่อ...ผมรอได้ไหม
ไม่ต้องหรอก คุณกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ จะมารอให้เสียเวลาทำไมกันจริงไหม
แต่...ผม...เอ่อ...
ไม่เอาน่า อย่าดื้อสิครับ
ครับ...ครับ..จอนตอบ ก็ได้ครับ แต่เตอร์ต้องโทรหาผมนะ
ได้ครับ แล้วผมจะโทรหานะ
นี่ๆๆ......ยัยจอย เธอได้ยินพี่เตอร์เขาพูดกับนายจอนหรือเปล่า เหมือนกับว่าจอนเขาเป็นเมียเลยน่ะ
อึม...ฉันก็คิดอย่างที่เธอคิดเหมือนกันนะ เอ..หรือว่าสองคนนี่เขาเป็น....
.นี่ยัยหญิงเธออย่าเพิ่งสรุปสิยะ ต้องถามนายจอนก่อนว่ามันยังไงกันแน่
พี่เตอร์ค่ะ เย็นว่างหรือเปล่าค่ะ
มีอะไรเหรอจอยหญิง
เอ่อ...คือว่าอยากจะชวนพี่ไปดูหนังค่ะ
คงไม่ได้หรอกหญิง เพราะเย็นนี้พี่มีประชุม
เอ..พี่เตอร์เย็นนี้มีประชุมด้วยเหรอ จอยไม่เห็นได้ลงบันทึกไว้เลยนี่คะ จอยเป็นเลขาของเตอร์
อึม...นั่นสิ อย่างนี้ต้องทำโทษแล้วมั้งที่ลืมลง
ก็ไม่เห็นมีใครแจ้งจอยนี่คะ
แล้วจอยเปิดดูเมลล์บ้างหรือเปล่าล่ะจ๊ะ
เอ่อ...ยังไม่ได้เปิดดูเลยค่ะ
ไม่เป็นไร พี่เปิดดูเมื่อเช้า ทางแผนกเทคนิคเขาจะประชุมเกี่ยวกับเรื่องโปรแกรมระบบงานใหม่น่ะ
จอยขอโทษนะคะ
พี่บอกแล้วไงไม่เป็นไร
ขอบคุณค่ะ
งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ หญิง จอน พี่ขอตัวก่อนนะ
คะ ครับเชิญครับ
ขอบคุณนะครับที่สละเวลาอ่านเรื่องสั้นของผม แล้วพบกันตอนต่อไปนะคับ......
_________________
อยากเจอคนจริงใจเพื่อคบกันเป็นคู่ชีวิต

[vut]

เป็นกำลังใจให้ครับ สู้ๆๆ
_________________

[lord]

แล้วเมื่อไหร่ตอนต่อไปจะมาอะครับ

[boret]

รอครับ

[898]

ขอบคุณครับ

[p_s_uu]

มารอครับ

[master]

ทำไมหายไปเลยอะครับ

_________________
คำขอบคุณคงไม่มากเกินไปใช่มั้ย

[mycopyprint]

รีบมาต่อเร็วๆนะงับ

[zeanza]

thank

[thoe]

อยากอ่านต่อจังครับ

[maxnet]

▓▓▓▓▓ ♂ ♥ ♂ ขอบคุณมากๆคับ ▓▓▓▓▓

[pokemon]

ขอบคุณครับ รออ่านต่ออยู่นะ

[logkongrao]

มาต่อเย็วๆๆน้าสนุกดีๆๆๆๆ
_________________
------*-*-------

[id474230127]

ก่อนอื่นต้องขอโทษเจ้าของกระทู้ก่อนนะครับ พอดีเห็นหายไปนาน ผมขออนุญาตลงต่อและกัน คงไม่ว่ากันนะครับ

-----------------------------------------------------------------------

ตอนที่2
วันรุ่งขึ้นที่ออฟฟิศ สวัสดีค่ะเจ้านาย สวัสดีครับจอย แหม๋.....วันนี้อารมณ์ดีจังเลยนะคะพี่เตอร์ เปล่านี่ ก็ปกติ แต่จอยว่าไม่ปกตินะ มีอะไรหรือเปล่าคะ นี่สมแล้วที่เป็นเลขาผม รู้ทุกเรื่องแม้กระทั้งอารมณ์ของผม พี่เตอร์ก้อ จอยเห็นพี่อารมณ์ดีเดินร้องเพลงมาแต่ไกล ก็สงสัยนี่คะ พี่เตอร์คะจอยมีเรื่องอยากจะถามพี่หน่อยคะ พี่เตอร์จะว่าอะไรไหม เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว
อึม..เรื่องส่วนตัว เรื่องส่วนตัวของใครเหรอ ของผมเหรอ
....ค่ะ.... มีอะไรเหรอ
พี่เตอร์สัญญาก่อนนะว่าจะตอบ และจะไม่โกรธจอย
จ้า...แม่เลขาคนสวย
...เอ่อ....เริ่มยังไงดีหว่า...
..เอ๊า..ใครจะไปรู้ล่ะจ๊ะ เอา...มีอะไรจะถามก็ถามมา ถ้ามันจะทำให้แม่เลขาของพี่สบายใจ
จริงนะคะ งั้นจอยถามเลยล่ะกัน พี่เตอร์คิดยังกับจอนค่ะ
เอ่อ.....นี่จอย....เธอถามอะไรนะ
จอยถามว่าพี่คิดยังไงกับจอน
... ที่ว่ายังไงมันคืออะไรเหรอแม่เลขา
ก็พี่เตอร์ไม่รู้หรอกเหรอค่ะ ว่าจอนเขารักพี่เตอร์
ฮะ...อะไรนะ จอนนี่นะรักพี่ จอนเขาบอกจอยเหรอว่าเขารักพี่
ใช่ค่ะ... จอนเขาบอกว่าเขารักพี่เตอร์มาก
จอยเรื่องนี้มีใครรู้หรือเปล่า ก็มีแต่หญิงกับจอยค่ะ จอยพี่ขออะไรอย่างนะ เก็บเรื่องนี้เป็นความลับนะเข้าใจไหม
เอ่อ...ค่ะ เข้าใจค่ะ ว่าแต่พี่คิดยังไงกับจอนค่ะ แล้วจอยคิดว่าไง อ้าว.....เป็นงั้นไป จอนเขาก็น่ารักดีนะคะ เขาน่าสงสารด้วย
อึม..เหรอ
ใช่ค่ะ จอยว่าพี่เตอร์น่าจะรับรักเขาหน่อยนะคะ
ขนาดนั้นเลยเหรอครับ แม่เลขา แล้วจอนเขาพูดอะไรกับเธอบ้างล่ะ
เขาก็บอกว่าเขาแอบชอบพี่มาตั้งนานแล้วแต่เขาไม่กล้าที่จะบอกกับพี่
อ๋อ...ก็เลยให้จอยมาบอกพี่แทนงั้นสิ
เปล่านะคะพี่เตอร์ จอยแค่ไม่อยากให้จอนมันคิดมาก และไม่อยากให้จอนมันรักพี่ฝ่ายเดียวก็เท่านั้น
แล้วถ้าพี่บอกว่า
....ค่ะ.....ว่าไงค่ะ
คือ พี่จะบอกว่าพี่คิดกับจอนเหมือนน้องชายพี่คนหนึ่งที่พี่ต้องดูแลเขา เพราะพี่เห็นว่าจอนเขาไม่มีใครเป็นลูกชายคนเดียว พ่อก็เสียชีวิตแล้ว
... แค่นั้นเองเหรอค่ะ...
ใช่ก็แค่นั้น งั้นก็แสดงว่าพี่เตอร์มีแฟนแล้ว ใช่พี่มีแฟนแล้ว
เอ่อ..ใครหรือค่ะเจ้านาย ใครนะที่โชคดีคนนั้น
ก็เธอไงแม่เลขา...
...บ้า พี่เตอร์ชอบพูดเล่นเรื่อยเลยนะ
.. นี่จอย .. เธอก็เห็นพี่มีเวลาที่จะไปคบหาใครกับเขาที่ไหนล่ะ เช้าก็มาทำงาน เย็นก็กลับบ้าน ทำแต่งานแล้วใครเขาจะมาคบกับพี่คนที่บ้างานขนาดนี้
แล้วตกลงพี่เตอร์เป็นเกย์หรือเปล่าค่ะ เอ่อ..ขอโทษนะคะที่ถามพี่ตรงๆ คือจอยสงสัยน่ะคะ ..
จ้า....ไม่เป็นไรหรอก งั้นพี่ก็จะบอกจอยเลยล่ะกัน ว่าพี่ไม่ได้เป็น....
....จริงเหรอคะพี่เตอร์ พี่ไม่ได้เป็นเกย์จริงๆเหรอคะ
...เปล่า..พี่จะบอกว่าพี่ไม่ได้เป็นผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นก็เท่านั้น
อ้าว...แล้วมันต่างกันตรงไหนเนี่ย แหม...เจ้านายนี่ มุขเยอะนะคะ
...จ้าแม่เลขา พี่เตอร์ พี่เตอร์ อีกเรื่องนะ
อะไรจ๊ะ นี่วันนี่เธอเป็นอะไรของเธอนะจอย มีเรื่องถามเยอะจัง
เอ่อ...ก็มันสงสัยนี่คะ
เอาจะถามอะไร...ก็ว่ามา
เอ่อ...ท่านประธานเขารู้หรือเปล่าคะ ว่าพี่เป็น....เอ่อ....
อึม..ท่านเคยเรียกพี่ไปพบเหมือนกันถามพี่ถึงเรื่องนี้ล่ะ พี่ก็บอกท่านไปตรงๆ ว่าพี่เป็นเกย์
เอ่อ....แล้วท่านว่าไงคะพี่
ท่าน ก็บอกว่า ไม่เป็นไรหรอกนะ คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นคนดีของสังคมได้ แต่เพื่อภาพพจน์ของบริษัท ขอให้รู้เฉพาะภายในเท่านั้น ท่านก็ยิ้มและก็บอกพี่ว่า ท่านรักพี่เหมือนลูกคนหนึ่ง ซึ่งท่านเข้าใจเพราะท่านก็มีลูกชายเป็นเหมือนพี่เช่นกัน ก่อนนั้นท่านทำใจ ไม่ได้ แทบจะตัดขาดจากลูกชายเลยนะ แต่เมื่อลูกชายท่านไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังเลย แม้แต่เรื่องงาน ท่านก็เลยยอมรับได้
เอ...พี่เตอร์เขาบอกว่าลูกชายท่านประธาน ทำงานที่นี่ด้วย คนไหนเหรอ พี่เตอร์พอจะรู้ไหม
พี่ ก็ยังไม่แน่ใจ ได้ยินเขาคุยกันเหมือนกัน เพราะเห็นบอกว่าลูกชายท่านไม่ยอมให้ท่านเปิดเผยตัว เขาอยากจะเรียนรู้งานและศึกษาชีวิตการเป็นพนักงานที่นี่ ว่าพนักงานคนอื่นๆ เขาคิดอย่างไรกับการเป็นพนักงานที่นี่ ท่านประธานก็เลยไม่ยอมเปิดเผย จะรู้ก็แต่ฝ่ายบุคคลเท่านั้น
แหม....จอยนี่อยากรู้จังเลยว่าลูกชายท่านประธานจะหล่อเหมือนท่านประธานหรือเปล่านะ
โปรดติดตามตอนต่อไป...รุ้งหลากสี

[C103]

รอติดตามครับ